BUCKET LIST NG LOLA MO, LOLA KO, LOLA NATING LAHAT

At dahil nabagabag ako sa tanong ni Myra na "Ano ang pinaka-lame sa bucket list mo?" Ang sagot ko lang naman ay "Mamatay." Oh, ang ganda diba? At dahil hindi ko nasagot ng maayos, gagawa nalang ako ng bucket list. Kayo ng bahala kung alin ang pinaka-lame.

Oh yeah! Oh yeah! Wala akong maisip sa Rube Goldberg Machine na project na yan.

1) Kutusan, upakan, kotongan, pektusan lahat ng kaibigan ko. Ito ang masasabi kong pinaka-lame. I don't know why I want to do this. Maybe because wala pa 'kong nakukutusan ni isa sa kanila (yata). Basta. Bago 'ko mamatay, gusto ko 'tong gawin sa kanila.

2) Magka-lovelife ♥♥♥♥♥. Ika nga ni Kris, love love love. Gusto kong ma-experience yung boyfriend-girlfriend relationship, o kaya kasal. Gusto ko maranasan yung magmahal and mahalin (romantically). Gusto ko ng dates, anniversarries, at kung ano-ano pa.

3) Gusto ko i-open up lahat ng problems or past problems ko sa isang/mga kaibigan ko. I never did this YET. Ako kasi yung tipo ng tao na kinikimkim lahat. Private kasi ako eh, so hindi ako sanay mag-open up, even sa close friends. So, before I die, I want to do this.

4) Makarating ng Oxford University sa UK. Dream school ko kasi yun. Gusto kong makita man lang yun, kasi I know na it's kinda impossible for me to study there. So, kahit makalibot dun, kahit hindi na 'ko mag-aral dun, ok lang, basta makarating ako dun.

5) Maglibot-libot sa mall ng walang ibang tao. This one's so lame and impossible. Gusto kong gumala sa mall ng ako lang with some friends. Tapos yung tipong, lahat ng stores bukas, kumpleto ang mga saleslady/salesman, walang ibang maggagala/shoppers, maliban sakin and my friends. Lakas ng tama ko noh?

6) Mag-hide and seek sa MOA with friends. Lupet! Laki kaya ng MOA. Tas yung tipong ang buong MOA, gagawin mo lang na palaruan. Saya! Magkahanapan kaya kami?

7) Make my parents proud :-) ♥

Ayan. Tadaaaaa! Tapos na! Ay may isa pa pala 'kong nakakalimutan. MAGING JOWA SI ZAYN MALIK. Charooot! Naalala ko bigla yung sinabi ni Nikki na "I'm just being 'TRUE' in my blog." Sagot ko naman, "So, we're being 'FALSE' in our blog?" Wala. Naalala ko lang. Share lang. Ganda nung grammar no?

Pwede ko pa 'tong bawasan at dagdagan. Hindi pa 'to final.

Posted via Blogaway

Posted via Blogaway

Posted via Blogaway

Oh yeah yeah! Oh yeah yeah!

R/N:
Starring all the Grade 8 students. Joke-joke lang 'to ah. Oh yeah! Oh yeah! Thanks Myra and Athena for your support. Support?! Basta. Labyu guys!
End of R/N

Nikki: Psssst. Mr. Ramirez, hindi nakamamatay ang lumabas ng kwarto.

Roda: Oo nga. Try mo rin minsan. Masaya 'to, TARA!

Athena: Ayaw mong lumabas? Eh ikaw pala ang CLOSE-MINDED sa 'tin eh.

Jane: *kumanta* I remember the day you told me you were leaving, I remember the make-up runnin' down your face. And the...

Lucy: *binatukan si Jane* Uhm! Pano makaka-move-on yung tao kung aasarin nyo ng aasarin?

Tom: Kung gusto nya talagang mag-move-on, kahit 24/7 pa syang asarin, makakamove-on sya.

Charles: Ano na kayang itsura ni Joel ngayon noh?

Roda: DEPENDE SA'YO.

Mathew: Ilang taon na bang di lumalabas si Lover Boy?

Roda: DEPENDE SA'YO.

RC: Grabe naman yung taon. Mga 1 month pa lang naman.

Lucy: Mahal na mahal ang ex eh. Nasan na kaya yung babaeng yun noh?

Charles: Pati nga yung boyfriend di na nagpakita sa 'tin eh.

Athena: Sana i-invite nila tayo sa wedding nila noh? Excited na 'ko!

Nikki: Tapos ninang rin tayo ng mga anak nila noh?

Roda: Mga gaga. Kasal agad? Anak agad? Wala pa silang 1 month ah.

Tom: Ilang weeks na ba sila?

Roda: DEPENDE SA'YO.

Athena: Mga 4 weeks and 1 day.

Mathew: Halos isang araw na lang naman pala 1 month na sila eh.

RC: Why not try to kick the door?

Mathew: Para mabuksan?

Athena: Hindi, Mathew. Actually sisipain yung door para masara ng mas maayos. Try natin noh?

Roda: Aba, aba, aba. Sisirain nyo yung door? MAHAL YAN.

Lucy: Edi pagawa ka nalang ulit.

Roda: Sige ba. Basta bibigyan nyo ko ng pera pampagawa ulit eh. Deal!

Jane: Wag nalang. Pabayaan nalang natin sya dun.

Pinuntahan naman ni Roda ang guest room kung nasan si Joel.

Roda: Hoy, Ramirez! Labas dyan. Aba! Ang kuyente jan gumagana, MAHAL YAN. Patayin mo yung AC.

Tom: *hawak ang vase* Ang ganda naman nitong vase nyo.

Roda: Mabasag yan ah. MAHAL YAN.

Athena: Sya nga pala. Hahanapin ko si ex tsaka si boyfie nya. Siguro kelangan nilang mag-usap ni Joel. Sino gustong tumulong?

Roda: DEPENDE SA'YO.

Charles: Lahat. Kawawa naman si Joel.

Nikki: Oo nga. Baka hindi na yun humihinga dun sa loob.

Jane: Try natin sa condos nila. Baka naglive-in na yung dalawa.

Mathew: O baka naman out of town.

Lucy: Baka rin out of the country.

Roda: *nagulat* Oh. Our. God. Live-in? Out of town? Out of the country? Baka buntis na si girl?! Hala.

Athena: *binatukan si Roda* Uhm! Kung ano-ano iniisip.

Roda: It's not impossible.

Jane: Oh ganito. Kami ni Nikki, sa condo ni girl. Mathew and RC, sa condo ni guy. Pag wala, balik agad dito. Pag nahanap namin sila, tatawag kami. The rest...dito lang. Pahiram ng hummer Roda ah.

Roda: DEPENDE SA'YO, basta iingatan nyo. MAHAL YAN. Pag nagasgasan yan, papalitan nyo.

Mathew: Magco-commute nalang pala kami.

RC: What? No! We'll use Roda's hummer. Hindi naman kaskasera si Nikki.

At umalis na sina Nikki, Jane, RC, at Mathew. Naiwan naman sina Charles, Athena, Roda, Lucy at Tom.

Tom: Hay. Katamad. Selfie tayo guys.

Athena: Sige.

At sinimulan na nilang mag-selfie. May wacky, serious, scary, funny, at kung anu-ano pa. Matapos ang 1 hour of taking selfies, naka-150 photos sila. Nang magsawa kaka-selfie, nag-usap-usap sila.

Athena: Pano nga kaya kung mahanap na si girl noh?

Tom: Lalabas na kaya si Joel?

Roda: DEPENDE SA'YO.

Athena: No one knows.

Lucy: Pero sana, maayos na lahat. Sana mahanap na yung dalawa.

Roda: *nagpaparinig* At sana rin, matutunan ng isa jan ang lumabas. Yung kuryente nasasayang. MAHAL YAN.

Charles: Wala bang mura dito sa bahay mo?

Roda: Wala eh. Kaya nga iniingatan ko lahat ng bagay dito. Kasi lahat ng mga yan, MAHAL YAN.

All except for Roda: Ah. Kaya pala.

At dumating na ang apat.

Athena: Oh. Anyare?

Mathew: Tingin mo?

Charles: Failed. San na tayo maghahanap ngayon?

Roda: DEPENDE SA'YO.

Nikki: Mag-isip kayo ng mga posibleng lugar kung nasan sila.

Roda: Batangas.

Charles: Sige. Try natin don.

Athena: Roda, Charles, and I will go.

Nikki: Ngayon na kayo pumunta para the sooner the better.

At naghanda na ang tatlo sa pag-alis. Ngunit bago umalis ay marami munang binilin si Roda sa mga matitira.

Roda: Oh yung vases mabasag, MAHAL YAN. Yung kuryente, wag sayangin, MAHAL YAN. Yung tubig din, MAHAL YAN. Ingatan nyo yung plates, glasses, spoons, forks, MAHAL YAN. Yung mga kaserola, sandok, kettle, ingatan nyo rin, MAHAL YAN. Yung mga salamin, baka mabasag, MAHAL YAN.  Yung tables and chairs baka magasgasan, MAHAL YAN.

Nikki: Rods, wag kang mag-alala, iingatan namin lahat ng mga kagamitan dito.

Roda: Siguraduhin nyo lang kundi pektus kayong lahat sa coccyx.

Mathew: Aba matinds pare.

All: Bye.

At bumyahe na silang tatlo. Si Charles ang nagda-drive, habang nagkukwentuhan sa back seat sina Roda at Athena.

Athena: Uy. Pagdating dun picture tayo ah.

Roda: Sure. Tapos shopping na rin tayo.

Athena: Sige. Masaya yan.

Charles: Girls, hahanapin natin sina Myra at Kenny, hindi tayo pupunta don para magrelax.

A & R: Sa-yang!

Pagdating sa bahay nina Myra...

Charles: Tao po. Tao po?

May lumabas na babaeng may edad na. Nanay ni Myra. Mukha itong nagulat ng makita ang tatlo.

Charles: Andyan po ba sina Myra at Kenny?

Roda: DEPENDE SA'YO.

Mudra: Pasok muna kayo sa loob. Tatawagin ko lang sya.

At pumasok na ang tatlo sa loob.

Mudra: May gusto ba kayong kainin o inumin?

Charles: Ay. Wag na po. Sandali lang nam---

Roda: Ay. Juice lang po atsaka sandwich, padagdagan na rin po ng rice w/ 2 pieces of chicken legs. Thanks po.

Athena: Kagaya po nung kay Roda.

At tinawag ni mudra ang isang bata upang ihatid ang mga foods.

Athena: *pabulong* Hala. Baka anak na ni Myra yun.

Charles: *pabulong* Sira! Anak yun ng kuya ni Myra.

Roda: Ay ganern. Sa-yang!

Tinawag naman ni mudra si Myra.

Myra: Nay. Bakit nyo po ako tinaw---ag...

Nagulat naman si Myra sa presensya ng tatlo. Biglang tumayo ang tatlo at nag cat walk.

Athena: What's up madlang people! *clapping SFX* My name is Athena Thea, 26, Philippines.

Roda: Good morning Philippines! *clapping SFX* My name is Rodalyn Gasid, 27, Philippines.

Charles: Hello Philippines and hello world! *clapping SFX* My name is Charles Denver Opague, 27, Philippines.

Myra: An-anong ginagawa nyo di-dito?

Roda: DEPENDE SA'YO. Magsi-swimming kami dito sa loob ng balur nyo, keri?

Athena: *binatukan si Roda* Hinahanap namin kayo ni Kenny.

Myra: Para san naman?

Charles: Sinusundo namin kayo. Balik na kayo sa Manila.

Myra: Sige. Tatanungin ko si Kenny.

After 1 hour ay napapayag na nilang tatlo ang dalawa na bumalik.

Kenny: Manilaaaa! Here we come!

Roda: Ay? Diretso uwi na tayo? Di man lang ba tayo magsho-shopping?

Athena: Oo nga naman.

Charles: Girls, nakalimutan nyo na ba yung sinabi ni Nikki? Kailangan nating bumalik agad.

At bumyahe na sila. Sa kabilang dako naman.....

Bumukas ang pintuan ng guest room at lumabas si Joel. Magang-maga ang mga mata at namayat .

Joel: Ba't kayo lang? Nasan yung tatlo? Penge nga 'kong pagkain.

Lucy: Good afternoon din sayo. Nakakahiya naman sayo. Isang buwan kang di lumabas tapos paglabas mag-uutos agad?

Nikki: Wala man lang pabati.

Joel: Edi sorry. Good afternoon. Oh, yan na ah. Happy?

At dahil hindi sya binigyan ng pagkain ng mga kaibigan, umalis nalang sya. Ginamit nya ang Ferrari ni Roda.

Tom: Hoy! Ingatan mo daw yan! MAHAL YAN!

Nang makaalis si Joel ay tinawagan nila si Roda.

Roda: Hello?

Nikki: Lumabas na si Joel sa guest room.

Roda: Oh? Lumabas na sya sa guest room? Baka nagsawa na. Gusto na nya ng ibang view. Baka lumipat na dun sa isa pang guest room.

Jane: Hindi. Lumabas, as in labas na labas. Nag-drive na nga eh.

Roda: Nag-drive?! Anong sasakyan ginamit nya?

Lucy: Yung ferrari mo lang naman.

Roda: Ano?! MAHAL YUN.

Mathew: Sinabi yan ni Tom kay Joel.

Roda: Good. Sige. Kasama na rin namin yung dalawa. Ie-end ko na 'to. Nasasayang ang landline, MAHAL YAN.
End of conversation

Myra: Mga anong oras tayo makakarating?

Roda: DEPENDE SA'YO.

Athena: Mga 5 nandon na tayo.

--->FAST FORWARD--->
Pagdating ng bahay...

Roda: *singhot here, singhot there* Ano yung *singhot* ba-bat may mabaho?

Kenny: Amoy sunog.

Roda: Leche! Sinong nag-iwan dito ng itlog?! Sunog na oh!

Tom: Sorry sorry. Hindi kasi talaga namin alam magluto eh.

Roda: Sayang yung itlog! MAHAL YAN. Nasan na si Joel?

Joel: Andito, bakit?

Roda: Porke hinahanap ka may rason agad? Oh *abot ng sunog na itlog*

Joel: Anong gagawin ko dito?

Roda: Subukan mong iputan tapos lamunin mo. Malamang kakainin mo. Magpapa-deliver nalang kami ng food namin. Sayo yan kasi...1 month ka lang naman nagkulong. So yan ang kapalit slash parusa.

Joel: Niloloko mo ba 'ko?

Roda: *poker face sabay turo sa mukha* Mukha ba 'kong nagbibiro?

Joel: Tsss. Fine.

Roda: Good. Ubusin mo yan, MAHAL YAN.

Later that night...

11:59 PM. Garden.

Myra: I-i'm sorry. Hi-hindi ko sinasadyang i-iwan ka. Believe me, minahal kita.

Joel: Enough. Naiintindihan ko na. Buti na lang andyan sila. Di nila 'ko iniwan.

Myra: Soooo..ok na tayo? Di ka na galit sakin? Kay Kenny?

Joel: *ngiti* Hindi na.

Little did they know na may benteng mata ang nanonood sa kanila.

Mathew: Ano na naman?!

Athena: Ayusin mo yung view. Ang pangit mo naman mag-video eh.

Mathew: Oh bakit? Magaling ka, magaling ka? Kamay mo nga parang na-ground kaya sobrang nanginginig eh.

Athena: Tse! Di naman. Sadyang pasmado lang.

Mathew: K dot. Sabi mo eh.

Jane: Uy! Wag kayong maingay. Hindi na natin maintindihan yung pinag-uusapan nila.

Tom: Tapos na yata silang mag-usap eh.

Roda: Guys, yung camera baka malaglag. MAHAL YAN.

Napalingon naman sina Joel at Myra sa direksyon ng sampu.

Myra: Guys, andyan pala kayo.

Mathew: May naririnig ba kayong nagsasalita?

Lucy:  Parang may dwendeng nagsalita. May matinis na boses eh.

RC: Guys, kung ano ano na naririnig nyo. Baka gutom lang yan.

Joel: Sige. Dedmahin nyo kami. Ililibre ko pa naman sana kayo ng J.Co.

Athena: *lapit kina Joel* Kayo naman. Binibiro lang kayo eh. Wag nyong intindihin yung kanina. Joke-joke lang yun.

At lumapit na lahat...

All except for Joel and Roda: Nasan na yung J.Co?

Roda: Ganon? Matapos mong makitira dito ng 1 month, J.Co ibibigay mo? Mabubusog talaga 'ko sa doughnut.

Joel: Sige. Bahala na kayo sa gusto nyo. Ako nalang magbabayad.

Roda: Yan. Ganyan dapat.

KINABUKASAN...

Roda: Aba't tingnan mo nga naman. May naka-bathing suit dito ah. May juice pang may payong at lemon. May nakalatag pang kumot. May sunblock lotion pa. Bakit pa kayo tumapat sa sikat ng araw kung maglalagay naman kayo ng sunblock? Edi sana humanap kayo ng lilim.

Myra: Bregz, minsan lang naman. Magsi-swimming lang kami.

Roda: Magsi-swimming? Ba't kelangang nakaganyan pa? Wala naman tayo sa beach. Ang liit naman ng pool. 3 meters by 2 meters lang yan eh.

Jane: Keri na yan.

Pumunta naman si Roda sa music room at nakita nya ang boys na kumakanta.

Roda: O, ano naman kanta yan?

Charles: Nag-compose kami. Pakinggan mo.

Tune: What Makes You Beautiful

Mukha mo, boy
Mukhang unggoy
Kalokalike mo si Dumbledo-o-ore.
Parang hipon
Na tinapon
Parang dinaanan ni Ondo-o-oy.

Sabi mo noon ikaw ay gwapo
Sabi mo noon ikaw...

(Chorus)
Ay kamukha ng sobra ni Adam Levine
Nun pala ay mukha kang isang ex-convict

Roda: Itigil nyo na. Tama na. I've heard enough. Pus nyo yan guys ah. Pus nyo talaga yan.

Paglabas naman ni Roda ay nakita nya ang hummer nya. Kaso, iba na ang kulay nito. Ang hood ay puno ng Hello Kitty drawings. Ang roof ay puno ng clouds. Ang likod ay puro flowers. Ang left side ay puro rainbow, habang ang right side ay puro texts gaya ng: Hallllooooo!, Boom Panes!, Whazzup?, Oh yeah Oh yeah!.

Roda: Mga walang utang na inside!

Naglabasan lahat.

Roda: Guys naman. Yung paint, MAHAL YAN. Yung hummer, MAHAL YAN. Naman eh!

All: *peace sign* Sorry, Rods.

Posted via Blogaway

Posted via Blogaway

Oh Yeah! Oh Yeah!

BEAUTIFUL GOODBYE

Let's imagine:
What would you feel kapag naka-graduate ka na ng college? You would be happy. Kasi after everything, after doing all those assignments, seatworks, quizzes, quarter exams, and projects, finally, you won't encounter them anymore. Pero kakabit nun ang pagkawalay sa mga kaklase mo. Maybe merong iba na magkakasama pa rin, but not anymore the whole class, not anymore all your classmates.

March 25, 2022. After the graduation...
Nakatambay lang ang ex-classmates sa garden ng rest house nila. Sa sobrang closeness kasi ng magkakaibigan, naisipan nilang bumili ng rest house para kapag magbo-bonding sila, dito sila magme-meet. Nakatingin lang sila sa night sky, stargazing kumbaga.
After the awkward silence...

Roda: So.....where do we go from here?

Another silence. Alam nilang magkakalayo-layo na sila. Alam nilang may mga aalis, ngunit may iba namang maiiwan.

RC: I'm going to the US. I guess I'll be staying there. What about you guys?

Joel: I'll be working in NASA, so basically mag-U-US din ako. I don't know when I'll be coming back.

Lucy: I'm going back to Korea. My family is there.

Tom: I'll go to US. I'll continue my studies there. I wanna be a pilot.

Myra: Langya yan. Wala man lang bang maiiwan dito sa Pinas?

Walang sumagot.

Myra: Ako, dito lang ako. Magfa-fashion designer, or artist, or writer.

Jane: I'll be joining the Azkals. So, I'm not always here in the Philippines.

Nikki: I'll be a stewardess. Dito pa rin ako, pero laging nasa flight.

Mathew: I'm joining Miami Heat. Sa US na ako mags-stay.

Athena: We have a family business in Hong Kong. So, I'll be staying there.

Kenny: I'm going with Tom. I wanna be a pilot too.

Charles: I'll be teaching in Harvard University. Social Studies ituturo ko.

Myra: Oh, Roda? Ikaw nagtanong, sinagot na namin. Ikaw naman. San ka pupunta?

Roda: I'm continuing my degree program, Medicine, in Oxford University.

Namayaning muli ang katahimikan. Lahat sila malalayo. Lahat sila magiging busy. Pano pa sila magsasama-sama?

Jane: So....what about this rest house? Who's going to take care of this?

Myra: Ako o kaya si Nikki pag may time. Ang hirap naman. Ang lalayo natin sa isa't isa.

RC: There's Skype, Facebook, Twitter, E-mail, Kakao Talk, Instagram. We can still contact each other.

Roda: Mm, yeah, there are lots of ways. Pero...kasi, iba pa rin kapag magkakaharap tayo eh, yung magkakasama.

Charles: Ang hirap pala 'no? Kapag sobrang close kayo ng classmates mo tapos maghihiwa-hiwalay rin kayo pagka-graduate.

Another silence. 11:59 PM na, pero wala pa rin sa kanila ang nag-aayang matulog. Hindi pa sila inaantok. Sinusulit nila ang mga sandaling kumpleto ang barkada. Sinusulit nila ang mga sandaling magkakasama pa rin sila. Dahil baka pagdating ng bukas, aalis na ang isa sa kanila. Ayaw nilang maghiwa-hiwalay ngunit kailangan. Nagpatugtog naman si Athena: Count on Me. Sinabayan nalang nila ito.

You can count on me like one, two, three
I'll be there

Mathew: Basta guys, pag may problema o kaya may kailangan ang isa, tumawag lang kayo. Sigurado, gagaan yung mood nyo.

Naluluha naman na lahat sila. Sino ba naman ang hindi? Simula Grade 8 hanggang college, magkakasama na sila.

Lucy: Wag nga tayong umiyak. Magkikita-kita pa rin naman tayo eh.

Tom: Oo nga. Para naman tayong namatayan kakaiyak.

Kinabukasan...
9:00 AM. Airport. Aalis na sina Lucy, Tom, Kenny, Charles, RC, Mathew at Joel.

Myra: Yung totoo? Sabay-sabay pa talaga flight nyo.

Mathew: Kailangan eh. Mag-a-apply pa kami.

Kenny: Mag-e-enroll pa kami ni Tom.

Jane: Ingat, guys, ah. Pag may problema, tawag lang. Dapat updated pa rin tayo sa isa't isa.

Nikki: Bisita kayo minsan ah.

Lucy: Oo naman. We won't forget that.

Joel: Guys, salamat sa lahat ah. Mamimiss ko kayo.

Athena: Nagde-death speech ka na ba Joel?

Joel: Nagte-thank you lang naman.

Charles: Kita-kits na lang guys ah.

Roda: Bye, guys. See you when we see you.

Myra: Bye, guys. Bye, Charles. Go Charles, go Charles, go sexy sexy Charles!

Roda: Nasan ang split?

Myra: Masakit yun eh.

All: BYE!

Myra: Oh Jane, kelan simula ng training?

Jane: Next week pa naman.

Nikki: Umalis na sila. Ikaw Rods, kelan?

Roda: Ang sama mo sakin. Pinapalayas mo na 'ko?

Nikki: Tinatanong lang.

Roda: Sa isang araw.

Myra: Ba't ang bibilis nyong umalis?

Roda: May kailangan pa 'kong asikasuhin eh. Kung 'di ko lang talaga dream school ang Oxford University, dito ko nalang ico-continue yung studies ko.

Myra: Nakaka-miss na agad sila.

Nikki: Tsk. Oo nga eh.

Roda: Wag na tayong malungkot. Maging masaya na lang tayo kasi makakamtan na nila yung dreams nila.

Jane: Let's just wish them the best.

March 28. Araw ng alis ni Roda.

Myra: Ang daya-daya talaga. Nagsi-alisan na kayong lahat.

Nikki: Lahat Myra? Lahat? Pano naman kami ni Jane?

Myra: Edi. Take two. Ang daya-daya talaga. Nagsi-alisan na halos lahat. Oh Nikki and Jane, happy?

Si Roda naman ay tahimik lang na pinapanood ang mga kaibigan.

Jane: Salita ka naman. Nakakapanis ng laway ang sobrang katahimikan.

Roda: Bye na guys. Tawag na yung flight ko.

Athena: Psst. Pag di ka talaga dumalaw, sasampalin kita.

Roda: Oo na. Oo na. Atsaka, sanay na 'ko sa sampal mo 'no. Bye.

M, J, A, N: Bye. Ingat.

Nang makaalis na si Roda, umalis na rin sa airport ang tatlo.

Myra: Pano ba yan? Apat na lang tayo dito.

Nikki: Nakakalungkot lang isipin.

Myra: Si Jane na sunod na magpapaka-busy. Tara, sa rest house tayo.

After 9 months...
Lahat sila busy. Sina Kenny, Tom, at Roda ay pinagbubuti ang pag-aaral. Si Charles ay masayang nagtuturo sa mga estudyante nya. Si Nikki ay natutuwa dahil nalilibot nya ang buong Pilipinas. Si Jane ay patuloy pa rin sa pag-eensayo. Si Myra ay busy sa pagde-design ng mga damit. Part-time chef/baker din sya. Si Mathew ay nakapasok na sa Miami Heat team. Si Joel an busy sa pag-e-experiment. Si Athena naman ay busy sa pagma-manage ng company nila. Si RC ay nagpatuloy sa pagkanta sa US. Si Lucy naman ay isa ng chef. Pero kahit may kanya-kanya ng pinagkakaabalahan, hindi nila nalilimutan ang mag-Skype. Every week nila itong ginagawa. At bawat pag-uusap nila, hindi nila maiwasan ang malungkot.

Roda: Nas-stress ang beauty ko, pramis.

Myra: Ganito pala feeling ng magtrabaho. Nakakabawas ng beauty.

Athena: I know right.

Charles: Hanggang ngayon ba naman GGSS pa rin kayo?

Mathew: Habang-buhay ng ganyan yang mga yan.

Roda: Guys, next time na lang ha? May project pa 'kong aasikasuhin eh.

Nikki: Sige. Miss ko na kayo. Kita-kits.

"Kita-kits". Lagi nila yang sinasabi. Kaso, hindi nila alam kung kelan sila ulit magki-kita kita. Basta't ang alam lang nila, magkikita pa ulit sila.

After 5 years...

Myra: Oh sige. Lamon pa more! Sarap no? Kami ni Lucy nagluto at nagbake ng mga yan. May halong pagmamahal yan.

Charles: Asdfghjkl! Jdimrnnvodemmdjcjjs!

Kenny: Charles, pwedeng maghinay-hinay. Hindi ka namin uubusan.

Charles: Sarap eh.

Joel: Sino nag-alaga dito sa rest house?

Myra: Yung pinakamaganda dito.

Athena: Hindi mo naman sinabi na ako pala nag-alaga ng rest house natin.

Myra: Leche ka! Sarili ko tinutukoy ko.

Inikutan naman ni Roda si Myra na parang sinusuri ito. Pagkatapos, hinawakan nya ang mukha ni Myra at tinagi-tagilid.

Jane: Anong hinahanap mo kay Myra?

Roda: Yung kagandahang pinagmamalaki nya.

Tom: Oh, nahanap mo?

Roda: Ayun na nga eh. Hindi ko mahanap. Ang pagkakaalam ko, wala naman sya nun eh.

Myra: Gaga ka, Rodalyn. Ang sama mo sakin forevs.

Roda: Joke lang. Ikaw kaya ang pinakamagandang alien sa buong universe. Ay este, bakla pala. Ay este, babae.

Myra: Awww. I love you Roda.

Roda: Don't worry. I love myself, too.

At nabatukan naman sya ni Myra dahil sa kalokohan. Nagpatuloy nalang ang magkakaibigan sa pagku-kwentuhan. Lumipas man ang maraming panahon, hindi nila nakalimutan ang isa't isa. At kelanman, magkikita't magkikita pa rin sila, mamatay na ang tumutol.

End...

R/N
Yan ang pumasok sa utak kong topic eh. Joke-joke lan po 'to.

Posted via Blogaway

PAIN

"Pain is inevitable, but suffering is a choice." I just like and believe in this quote so much. People get hurt. People experience pain. And when they do, they cry. But sometimes, they're just so used to it that they ignore it already. They laugh at it. They just smile at it. But not everyone can smile and laugh while in pain. Like me. I cry.....when no eyes are on me. I cry.....when no one's around. I cry.....when I'm alone. I experience pain........too much pain actually. Sometimes, in school, I really don't talk. Why? It's either I'm tired, I'm not in the mood to talk, or I remember "those painful times". When I'm in pain, it's like I already forgot how to smile, laugh, and talk. What's stupid is that I sometimes don't know how to get over it. I don't know how to get over with what I feel. I need a shoulder to cry on. And that's also a problem. I can't look for someone who can be my shoulder to cry on. I don't have siblings. My cousins are all in the province. I don't cry in front of my parents. I have friends, but I barely tell them my problems. And also, I don't tell anyone about my problems. For short, kinikimkim ko lahat. So basically, no one can be my shoulder to cry on, since no one even knows if I have a problem and what that problem is. Do you know the commercial of Lucky Me that "3 out of 4 teens don't want to eat meals with their family"? I can say that I can relate with that........well, sometimes. Sino ba naman ang gaganahan kumain kung habang lumalamon ka, tinatalakan ka? Kahit na saksakan pa ng sarap ang ulam, mawawalan talaga 'ko ng gana. Kahit spaghetti pa nasa harapan ko, hindi ko kakainin. At kahit pa gutom na gutom na 'ko, hindi ako kakain. At kapag hindi ako kumain dahil nga nawalan na 'ko ng gana, hindi talaga nila 'ko tatawagin. I understand why they won't call me, kasi kagustuhan kong wag kumain eh. But what I don't understand is: Why do they get mad while I'm eating? At kapag tinatalakan ako, kahit ano pang italak sa 'kin, wa epek. Di ko sila sasagutin, at hindi ko rin sila titingnan. Mukha 'kong manhid pag nasa harap nila. Pero kapag pumasok na 'ko sa room at mag-isa na lang ako, aba't ayaw magpaawat ng mga pesteng luha at nag-uunahan pa. And I have no choice but to let them run. Kesa naman pati luha pigilan ko pa. And sometimes, kapag tulog na lahat, maiiwan akong gising pero nakahiga, habang may mga crystal tears na tumutulo mula sa aking saksakan ng gandang mga mata. Wala. Nasasaktan lang. Kapag nasaktan ka, umiyak ka. Pero wag mong sobrahan. Kase, ikaw lang rin masasaktan. Nasaktan ka na nga, pumangit ka pa, kasi namaga mata mo eh. Kaya sa lahat ng mga nasasaktan dyan, maraming kagaya mong nasasaktan din. At kung nasasaktan kayo ngayon, there's more to life, and there's more pain to come. Malalagpasan mo rin yan, at kapag nalagpasan mo na, another reason will come for you to experience pain. 'Cause pain, it's part of life.

P.S. Ang sarap umiyak ngayon, pramis. Dito ko lang talaga nailalabas yung pain. Ahuhuhu

Posted via Blogaway

I'M SORRY, BUT PLEASE UNDERSTAND: I'M ONLY HUMAN

Sometimes, people get mad at you and you don't even know the reason why. Pag nagkamali ka, papagalitan ka o kaya sisigawan ka na parang you NEVER did anything good and right in your whole life. I KNOW I'M NOT PERFECT, AND NO ONE IS. I KNOW I'M STUPID. I KNOW I'M AN IDIOT. I KNOW I'M BAD. I KNOW I'M NOT SMART. ALAM KONG WALANGHIYA AKO. ALAM KONG TANGA AKO. ALAM KONG PURO SAKIT NG ULO LANG ANG NADUDULOT KO SA INYO. I admit all these things. But please, PLEASE. Wag nyo naman akong sigawan na parang gusto nyong marinig ng buong mundo na WALA AKONG KWENTA. Wag nyo naman akong i-compare with the smarter and better students or kids out there. Kase hindi naman puro kasamaan, kagaguhan, at katangahan ang nagagawa ko. Kahit papano, alam ko namang may nagagawa pa rin akong tama. TAO LANG PO AKO. Hindi ko kayang gawin lahat ng gusto nyong gawin ko. I CAN'T BE THE EXACT PERSON YOU WANT ME TO BE. May limitations din naman ako. Minsan nga, tinatanong ko nalang yung sarili ko, "Why do I exist? Does my existence even make sense? Is there even at least one person in this world who's happy that I am existing?" I tried making you proud. I tried being who you want me to be. I tried being as smart as you want me to be. And I'm sorry. I'm sorry kung lahat ng yun, I failed them. Sorry if I can't be the kind of daughter you want me to be. I tried my best. But it seems like...my BEST ain't enough. I'm not mad at you. I just want you to understand me, and accept me for who I am. I never explained my side, for when I speak, you wouldn't even listen to me. Believe me, I never wanted to disappoint you. Siguro, I don't know. Nakakabit na sakin yun. Lagi kong naiisip na, I'M JUST A DISAPPOINTMENT. I'M JUST A MESS. I'm sorry for being such a stupid daughter. I'm sorry kung napakawalang kwenta kong anak. If only you could choose your sons/daughters, one thing's for sure: IT'S NOT GONNA BE ME, AND IT WILL NEVER BE ME.

P.S. Sorry. Dito ko nalang kase pwedeng ilabas lahat eh. Napupuno na kasi ako

Posted via Blogaway

THE REUNION 4.0

MYRA!

THE REUNION 4.0
R/N
Antok na antok na 'ko habang sinusulat 'to, yun nga lang hindi ako makatulog. Kaya pagpasensyahan kung masabaw ng sobra. Hay nako, Myra. Tigil-tigilan mo yang KenDalyn to KeiLyn mo na yan. The content of this entry is full of jokes. Sa mga magseseryoso, pektus sa larynx. Yung picture sa taas, para kay Myra.
End of R/N
2035. Sahara Desert. Ang venue ng reunion ng mga loka, sa beach resort ng dyosa, walang iba kundi si Roda. Ehem. Pinaghirapan kong isipin yang rhyme na yan. Oha! Sosyal. BEACH RESORT SA SAHARA.
Mataas ang sikat ng araw. Nagsu-sunbathing sina Myra, Jane, at Lucy. Si Roda naman ay nasa MoonBaks, isang coffee shop na sumikat after the decline of Starbucks. Si Athena ay nasa kwarto pa rin, nakatihaya, nakataas both arms, naghihilik ng saksakan ng lakas, nganga, at TL. Ang boys ay naglalaro ng water hockey (sa tubig mismo sila naglalaro). Ngunit magugulat ang lahat sa pagdating ni...Nikki. Napatingin ang lahat ng kalalakihan at napanganga. Ang OOTD ni Nikki ay: knee-level na socks, jogging pants, rubber shoes, t-shirt, at makapal na jacket.
Myra: Ang lamig Nikki no? Ang ginaw-ginaw ng sobra. Pramis.
Joel: Ang sexy mo naman sa outfit mo, my babe my sunshine. *sabay flying kiss at todo pout*
Bigla naman dumating si Roda.
Roda: Oh? Nikki, 'di mo naman sinabi na sa North Pole mo gustong magreunion.
Nikki: Boyfriend ko mismo pumili nito no.
Jane: At sino naman yang jowa mo na nauto kang magsuot ng ganyan?
Nikki: Hulaan nyo. Model sya ng "Ang Walang Saplot na Trulaloo" (Lumipas na ho kasi ang The Naked Truth).
Lucy: Ohmaygash! Walang saplot yung jowa mo?
Tom: Si Bogart yung boyfriend mo?
Nikki: Hey, ang bad bad nyo sa kanya.
Bigla naman dumating ang boyfriend ni Nikki.
???: Hi my sweetie-pie, my cutie-pie, my honey-pie, my buko pie, my apple pie, my pineapple pie, my egg pie, my sinampay, my pamaypay, my tinapay at kung anu-ano pang may 'pay'.
Nikki: Hi, babe. Ang dami mo namang tinawag.
Charles: Ikaw lang lahat yon. May tula ako para sayo.
My sweetie-pie, my cutie-pie, my honey-pie, my buko pie, my apple pie, my pineapple pie, my egg pie, my sinampay, my pamaypay, my tinapay at kung anu-ano pang may 'pay', you are the...
Center of my buhay,
Hanger of my sinampay,
Favorite of my nanay,
Crush of my tatay,
Latigo who makes latay
To the skin of my kaaway,
Crumbs of my tinapay,
Bubbles of my laway,
Kangkong of Popeye,
Anay of my bahay,
Blood of my atay,
Cure to my 'Aray',
Pan that I use to fry,
Clouds in the sky,
Apple of my eye,
Reason why I'm always high,
Hangin when I sigh,
Answer to my 'Why',
Nutrients to my gulay,
Signal of my wi-fi,
Railings of my tulay,
That's why without you, my cutiepie,
My buhay has no saysay.
I love you, my sweetie-pie, my cutie-pie, my honey-pie, my buko pie, my apple pie, my pineapple pie, my egg pie, my sinampay, my pamaypay, my tinapay at kung anu-ano pang may 'pay'.
Nikki: *tumutulo na ang luha sa sobrang pagka-touched, pati sipon ay hindi nagpaawat* Oh my god, Babe. That's so touching.
Niyakap nalang ni Charles ang nobya (ChaKki feels. Nirequest 'to ni Nikki nung nasa ATC kami.).
Joel: M-my babe, my su-sunshine, s-si Charles ang b-boy-friend mo?
Nikki: Ah, oo. Everyone, I'd like you to meet my boyfriend, Charles. Yung model ng "Ang Walang Saplot na Trulaloo".
Myra: Kilala namin si Charles, don't worry. Kain nalang muna tayo.
Lucy: Saan naman tayo kakain?
Roda: Maraming kainan dito. Moonbaks (Starbucks noon), Gloomyfly (Jollibee noon), Alog-alog (dating Shakey's), Pizza Mansion (dating Pizza Hut), Green-minded Witch (dating Greenwich). Pili kayo.
At napagdesisyunan nila na sa Gloomyfly kumain. Pagkapasok ay puro langaw ang loob ng store.
Myra: Leche. Ba't puro langaw?
Athena: Kaya nga may 'fly' sa pangalan eh.
RC: Order na tayo.
Athena: Akin yung Spaghetti w/ Fly Eggs, Chicken na Puro Buto, Puro Ngatngat na Mabahong Medyas. Tapos yung drinks, Tae Float at Urine-Flavored Juice.
All: Ganun na rin.
Sa bandang pintuan naman ay may mga mascot na langaw na sumasayaw sa saliw ng tugtog na: "Sa Gloomyfly, bida ang langaw" (in the tune of Jollibee Bida ang Saya song).
Joel: My babe my sunshine, Spaghetti masarap to.
Charles: My sweetie-pie, my cutie-pie, my honey-pie, my buko pie, my apple pie, my pineapple pie, my egg pie, my sinampay, my pamaypay, my tinapay at kung anu-ano pang may 'pay'. Tae Float, mas masarap to.
At kinuha ni Nikki ang drink kay Charles. Sinipsip nya ng sinipsip ang float hanggang sa wala ng natira. Simot sarap. (Nai-imagine ko yung mga sinusulat ko. Nakakadiri.) Nainis naman si RC sa sayaw ng mga langaw kaya nilapitan nya ang mga ito.
RC: Hey. Wanna learn some new breakdance moves? Imma teach you how to dance, men!
Kenny: O? Is RC drunk?
Mathew: Mas malala pa nga yan sa lasing eh.
<<FAST FORWARD>>
Kinagabihan...
Naglalaro ang lahat ng hide-and-seek. Ngunit kakaiba ang eksena. Ang taya ay pipiringan. Ang mga hahanapin naman ay gagawa ng sounds para magkaroon ng clue ang taya. Ang sound na gagawin ay 'moan'. Kailangan nilang umungol. Kaya ang tawag sa laro nila ay "Ungul-ungulan". Si Tom ang taya.
Tom: Ungul-ungulan maliwanag ang buwan. Pagkabilang kong isa, umuungol na kayo. Isa.
Actually, hindi kailangang magtago kasi naka-blindfold naman ang it. Basta pagkatapos magbilang, hindi ka na pwedeng umalis sa pwesto mo, maliban nalang pag sinabi ng it ang "Move!". Pag sinabi ng it ang "Moan!" kailangang mag-moan ng lahat. Si Myra ay hindi nakatakbo agad at nasa tapat lang sya ng puno kung nasan si Tom. Ayan na palapit na si Tom sa kanya. And...Boom! Nahawakan ni Tom si Myra sa buhok.
Tom: Moan!
Myra: Uhhhh...uuhhhh...uhhhhhhhhh....
Bigla naman tumakbo palayo si Tom. Nagulat ang lahat kaya't nilapitan nila ito.
Kenny: Oh, Tom. Anyare pare?
Tom: *umiiyak at nanginginig* M-may narinig akong ungol. Parang may nire-rape (peace tayo.).
Myra: Bwiset ka. Anong nire-rape? Ako yung umuungol eh. Sabi mo kasi "Moan!"
Nikki: Hay nako. Let's stop this. Let's sleep.
Joel: Tabi ba tayo, my babe my sunshine?
Charles: Malamang sakin tatabi si my sweetie-pie, my cutie-pie, my honey-pie, my buko pie, my apple pie, my pineapple pie, my egg pie, my sinampay, my pamaypay, my tinapay at kung anu-ano pang may 'pay'. Diba?
Nikki: Of course, Love.
Athena: Sige, Joel. Lamon pa ng HOPIA.
Roda: Pssst. Wag kang ganyan. Baka sabihan ka na naman na CLOSE-MINDED ka.
Athena: Sanay na 'ko.
At nagsimula ng maglakad palayo ang iba kabilang na ang ChaKki. Naiwan na lang sina Myra, Roda, at Athena. MAR for short.
M: Pssst. Rods, kailan ka gagawa ng entry sa blog na kami naman ni Charles ang magpartner?
A: Ano namang name ng loveteam nyo?
M: ChaRa. Oh diba? Mas maganda kesa ChaKki.
R: Wow naman. Makapag-request parang ang dali mag blog. Bat di ikaw gumawa tutal ikaw may gusto?
M: Anyway, ok lang yan. ChaKki sa stories, ChaRa naman ang haharap sa altar.
A: Haharap sa altar? Bakit?
R & A: Ililibing na kayo?
M: Leche! Magtigil kayo!
At habang naglalakad pabalik ng hotel ang tatlo, nakita naman nila sa may shore sina Joel at Lucy na masinsinang nag-uusap. Ehem. JUcy feels. At dahil mga chismosa, nakinig ang tatlo sa usapan.
Joel: Lucy, may pick-up line ako sayo.
Lucy: Oh? Ano naman yun?
Joel: Buko ka ba?
Lucy: Bakit?
Joel: Kase...ikaw ang BUhay KO eh.
Roda: *pabulong* Sobrang bago nung pick-up line. Wala pang nakakagamit nyan pramis.
Lucy: Ako rin may pick-up line for you.
Joel: *tuwang-tuwa* Talaga? Ano yun?
Lucy: Buko ka rin ba?
Joel: Baket? Kasi ako rin ba ang buhay mo?
Lucy: Hindi. Ang sarap mo kasing ihulog mula sa tuktok ng coconut tree eh.
Athena: *pabulong* Hanggang kay Lucy ba naman? Hopia pa rin sya?
Myra: Pag ikaw Athena, niligawan ka ni Joel? Ano gagawin mo?
Athena: Ba-busted-in sya. Diba nga? CLOSE-MINDED ako. Alam nyo yan.
M & R: Oo, nga naman.
KINABUKASAN...
At dahil disyerto ang lugar, hindi maiiwasang magkaroon ng sandstorm.
Lucy: Ohmaygash! Puro buhangin.
Roda: Malamang. Kaya nga sandstorm eh.
Myra: Bat kasi dito tayo nag-reunion?
Roda: Wow naman sa venue ng reunion natin nung 2027 diba? May gyera.
Joel: My babe my sunshine, dito ka sa tabi ko.
Charles: Hoy ikaw. Tigilan mo kami ng my sweetie-pie, my cutie-pie, my honey-pie, my buko pie, my apple pie, my pineapple pie, my egg pie, my sinampay, my pamaypay, my tinapay at kung anu-ano pang may 'pay' ko ah. Sapakan nalang para walang away oh. Ano?
Joel: Sige.
At nagsimulang magsapakan ang dalawa habang may storm ng sand sa labas.
Mathew: Ako referee.
Pumwesto na ang dalawang manlalaro. Pumwesto na rin ang referee sa gitna.
Mathew: In the pink corner. 5 ft, always defeated with 0 wins and 25 losses. Joel Andrei Raaaaaaamireeeez! In the grey corner, 8 ft, the undefeated with 25 wins and 0 loss. The defending champion, Charles Denver Oooooooopagueeeeeee.
Mathew: I'll explain the rules. Below the belt is allowed. Kicking is allowed. We have 5 rounds. Oyyy 5 ROUNDS dami nun ah. Hindi kaya nakakapagod yun? Okay? Let's start.
Nag-ring na ang bell. Ang judges ay sina Nikki, Lucy, at Roda. Ang announcer ay si Athena.
Nag-cat walk naman sa boxing ring si Myra hawak ang round number. Ikot to the left, ikot to the right, ikot sa side ng ring, ikot kay Joel, ikot kay Charles, ikot sa referee. Pose. Pose. Pose. At nagpalakpakan naman ang audience.
Sa first round ay intense na. Pawis na pawis ang dalawa. Suntok here. Suntok there. Suntok everywhere.
Athena: At nakikita natin ngayon mga kaibigan. Sobrang galit na galit ang dalawa sa isa't isa. Interview-hin po natin ang referee. *pasok sa boxing ring* Sir, ano pong masasabi nyo sa laban ng dalawa?
Mathew: WALA.
Athena: Narinig ho natin ang napakagandang kumento ng referee. Kausapin naman po natin ang forever defeated and forever hopia, Joel. Ano ang masasabi mo?
Pilit iniiwas ni Joel ang mukha sa mic. Pero dahil nga CLOSE-MINDED si Athena, hindi nya nilubayan si Joel.
Joel: Ang kulit mo ah. Eto sayo!
At sinuntok ni Joel si Athena ng saksakan ng lakas at natamaan si Athena sa ilong.
Joel: CLOSE-MINDED ka kasi.
Charles: Bat mo sinapak ang cousin ko? Eto sayo.
At sinuntok ni Charles si Joel sa puson. Ting ting ting ting! End of Round 1. Knock-out si Joel.
Charles: My sweetie-pie, my cutie-pie, my honey-pie, my buko pie, my apple pie, my pineapple pie, my egg pie, my sinampay, my pamaypay, my tinapay at kung anu-ano pang may 'pay'. Panalo 'ko.
Nikki: Love, halata naman na mananalo ka.
Roda: So para san pa't ginawa kaming judges?
Lucy: Oo nga. Knock-out rin naman pala sa first round.
Athena: A-aray. Ma-masakit ilong ko.
Roda: *kumanta* Boom Pango! Boom boom pango pango!
Mathew: Tara. Nood nalang tayo ng movies guys.
Myra: Pano si Joel?
Roda: May sandstorm parin sa labas diba? Ilabas nyo na lang.
At binuhat na ni Tom ang unconscious na si Joel sabay hagis sa labas. Kung saan nag-landing? Walang nakakaalam at walang may pakealam.
R/N:
We only got One world, one world. That's all we got One world, one world. Nae-LSS ako sa Where is the Love na yan. Hanap kayo ng hanap ng love, eh si Joel sagana sa love......love para kay Nikki. #HopiaForevs

Posted via Blogaway

NAKAKA-INLAB

Sige Myra Joanna Celis Arce, gagahan tayo sa blog. Tigilan mo yang KenDalyn Keilyn chuchu na yan ah. Nasisira beauty ko. Ehem. Charot lang. Pero tigilan mo talaga yan. Sinasabi ko sayo, sinasabi ko sayo! Wala sinasabi ko lang naman sayo. Yung picture sa taas, pakibuksan ulit Myra, ha? Makikita mo yan sa pagtulog mo.

Sheeeet! Ang gwapo nung nasa background. NAKAKAINLAB! Papakasalan ko talaga yan. Ako mismo madpro-propose. Ako mismo luluhod. Ako mismo bibili ng engagement ring. Pramis.
#HopiaForevs

P.S. Dun sa title na nakakainlab, hindi yung multo ang nakakainlab, ha? Yung background po ng blog ko ang tinutukoy kong nakakainlab.